سوال شماره 4

شروع موضوع توسط edcadmin ‏28 دسامبر 2017 در انجمن راند اخلاق پزشکی 1396

وضعیت موضوع:
موضوع بسته شده است.
  1. edcadmin

    edcadmin مدیر سیستم عضو کادر مدیریت

    با سلام
    لطفا پاسخ‌های خود را برای سوال زیر تا تاریخ 8 دیماه 1396 ارسال فرمایید.
    خواهشمندم اگر نام کاربری شما گویای نام و نام خانوادگی یا شماره دانشجویی نیست. در انتهای پاسخ مشخصات خود را جهت تماس، احتساب نمره و یا اهدای جوایز بنویسید.

    کودکی بیمار با شکایت از درد دندان ها و فک به اتفاق مادرش به کلینیک آقای دکتر C مراجعه می نماید او تشخیص می دهد که کودک احتمالاً به لنفوما مبتلاست . کودک از درد شدید شکایت دارد آقای دکتر C به مادر بیمار می گوید متاسفانه فرزند شما به سرطان مبتلاست و امیدی نیست می توانید برای درمان به بیمارستان تخصصی سرطان مراجعه کنید . ناگهان مادر بیمار از حال می رود و بیهوش می شود.

    به نظر شما در این چنین موارد، چه اقدامی باید کرد؟
     
  2. 9318104337

    9318104337 New Member

    ابتدا بايد به وضعيت مادر كودك رسيدگي كرد و اقدامات لازم را جهت به هوش اوردن وي انجام داد. بعد از اينكه به هوش امد بايد او صحبت كنيم و دلداري دهيم و توضيح دهيم كه درصورت درمان به موقع و رسيدگي ميتوان كودك را نجات داد و مهمترين مسئله در مواجه با بيماري هاي سخت حفظ روحيه است . مراكز تخصصي سرطان را به وي معرفي كنيم و به طور كل تمام همكاري لازم را با خانواده ي كودك بيمار انجام دهيم.
     
  3. 9318104342

    9318104342 New Member

    برای دادن چنین خبر هایی نباید با قطعیت گفت امیدی نیست نباید هم با قطعیت به مریض و اطرافیانش تظمین بهبودی را داد.بهتر است در شرایطی که خانواده پذیرش بهتری دارند و با کمک تیم روانشناس و مشاور این خبر های ناگوار را داد. و سپس توضیح بدهیم که برای افزایش امید به زندگی و بهبود وضعیت بیمار چه اقداماتی باید انجام شود و بخواهیم که تا حد امکان روحیه خود را حفظ کنند و برای درمان و اقدامات بعدی تلاش کنند...
    در مورد کیس مطرح شده در سوال هم باید به وضعیت مادر رسیدگی شود و پس از روحیه دادن و ارام کردن وی از او بخواهیم کودک را برای اقدامات درمانی تخصصی اماده کند .
     
  4. 9318104336

    9318104336 New Member

    سلام
    اولا پزشک می توانستند با لحن بهتری بگویند و بیمار را کاملا نا امید نکند و روزنه ای از امید را باز نگه دارد .
    حالا که این اتفاق افتاده پزشک می تواند از منشی کمک بگیرد و مادر را در محیطی آرام و راحت قرار دهند تا حالشان بهتر شود!
     
  5. reyhaneatbaei

    reyhaneatbaei New Member

    اول اينكه پزشك بدون هيچ شواهد و فقط از روي بالين نميتواند چنين چيزي بگويد و بايد از همان اول به متخصص مربوطه ارجاع ميداد. درست است پزشك نبايد اميد واهي بدهد اما ديدگاه مثبتي هم بايد داشته باشد. در اين لحظه هم حتما بايد با كمك منشي به وضعيت مادر كودك برسند.
     
  6. 9318104332

    9318104332 New Member

    پزشک در صورتی که اطمینان کافی ندارد نباید با بیمار اینگونه صریح و قاطع صحبت کند و امید او را از بین ببرد. در این مورد هم پزشک باید با کمک منشی به مادر کودک رسیدگی کند
     
  7. 9318104326

    9318104326 New Member

    پزشک ابتدا باید از جملات مناسب استفاده کند. نباید بیمار و خانواده ی او را ناامید کند، همچنین در صورتی که بیماری خطرناکی است نباید امید بی جا داد که از ادامه درمان صرف نظر کند. بهتر است از کلمه سرطان استفاده نکنند. شرایط بیماری و لزوم رسیدگی سریع را توضیح دهند. فقط مریض را ارجاع دهند تا درمان لازم را بگیرد. در این کیس بهتر است به مادر بیمار رسیدگی شود و به او روحیه داد؛
     
  8. 9318104344

    9318104344 New Member

    اولا که پزشک تشخیص قطعی نداده است و فقط به لنفوما شک کرده است پس نباید به مادر به صورت مستقیم میگفته که بچه سرطان دارد بلکه بایستی مادر را توجیه میکرده که احتمال وجود بیماری خطرناکی وجود دارد و آنها را برای تشخیص قطعی ارجاع میداده چون لفظ سرطان در جامعه ترس ایجاد میکند بهتر است به صورت مستقیم این لفظ را به کار نبریم. پزشک بهتر بود که در این شرایط تمام تشخیص های افتراقی برای این علايم را برای مادر توضیح دهد و درمورد لنفوما هم اطلاعاتی را در اختیار مادر بگذارد و روش های درمان را هم برای وی توضیح دهد و احتمال موفقیت و شکست درمان را متذکر شود و سپس مادر و کودک را به بیمارستان تخصصی سرطان ارجا دهد
     
  9. 9318104321

    9318104321 New Member

    درست است که باید با بیمار و خانواده او صادق بود اما باید این احتمالات مهم مثل سرطان را با زبانی ساده و با آرامش و تا حد ممکن با احتمال و شاید به کار برد و اینگونه ناامیدانه با شخصی مثل یک مادر صحبت نکرد. در این نمونه هم باید تا جایی که ممکن است مادر را به صبر و آرامش دعوت کرد و توضیح داد که این ها همگی شک و احتمال است.
     
  10. 9318104313

    9318104313 New Member

    پزشك تا قبل از قطعي شدن تشخيص نبايد با صراحت به والدين كودك بگويد كه سرطان دارد ووالدين كودك را تا قبل از انجام تست هاي تاييدي به ارامش دعوت كند و به والدين كودك بگويد كه ممكن است در نهايت تشخيص سرطان رد شود فقط الان درحد احتمال در كنار ساير تشخيص هاي احتمالي قرار ميگيرد
    وبه وضعيت مادر كودك رسيدگي كند و او را از شك خارج كند وبه ارامش وصبر دعوت كند
     
  11. 9318104343

    9318104343 New Member

    پزشک با این قاطعیت نباید صحبت میکرده و الان که این اتفاق افتاده به وضعیت مادر رسیدگی کند تا حالش خوب شود بعد با مادر صحبت کند و به او بگوید برای این که بتواند فرزندش بر این بیماری غالب شود روحیه وهمراهی شما خیلی کمک کننده است
     
  12. 9318104330

    9318104330 New Member

    پزشک باید مادر فرزند را به ارامش دعوت کند و از او بخواهد جایی بنشیند.ارام ارام پروسه ی بیماری را توضیح بدهد و هر چند درصد امید هم باشد به مادر بگوید
     
  13. Saba shiravani

    Saba shiravani New Member

    به نظرم اقاي دكتر خيلي بد به مادرش گفته ، اول بايد بگه كه ما قطعي راجب بيماريش نميدونيم و احتمالات رو بش بگه، خيلي زيادم به طرف نه اميد بده نه بترسونتش ، و فقط احتمالات رو بهش بگه و بهش توضيح بده كه بايدجلوي فرزندش به خاطر كودكش قوي باشه و روحيه ي خودش رو حفظ كنه،
     
  14. 9318104319

    9318104319 New Member

    بنظر من پزشک نباید صرفا براساس بالین بیمار تصمیم بگیرد و تشخیص احتمالی خود را با قطعیت بیان کند.
    درشرایط بوجود آمده باید اقدامات لازم برای بهوش آوردن و آماده سازی مادر بیمار انجام داده به وی آرامش داده و به مرکز سرطان ارجاع دهد.
     
  15. 9318104325

    9318104325 New Member

    بیماری هایی از قبیل سرطان مسائلی نیستند که بتوان با استناد به تشخیص های احتمالی درمورد ان ها صحبت کرد چرا که اگر تشخیص قطعی مبنی بر این باشد که بیماری در شخص وجود ندارد در ادامه هم اطمینان دادن به خانواده بیمار درمورد سلامتی شخص کار اسانی نیست پس اول اینکه در این مورد باید مطمئن شویم و دوم زمانی که الزام داریم که یک خبر بد را به خانواده بیمار بدهیم باید بیشتر درمورد راه های درمان و بیماران بهبود یافته برای ان ها صحبت کنیم نه صرفا توضیحی اجمالی در مورد سخت بودن بیماری
     
  16. 9318104307

    9318104307 New Member

    گفتن ناگهانی به مادر از ابتدا اشتباه بوده است. ولی باید سریع تلاش کند اقدامات پزشکی لازم برای به هوش آوردن مادر را انجام دهد. همچنین نگذارد فرزند متوجه بیهوش شدن مادرش بشود. شماره تلفنی از افراد نزدیک درجه یک در فامیل بیابد و با انها تماس بگیرد و خبر را خیلی آرام تر و با تاکید بر این که متخصص باید نظر دهد را انها در جریان بگذارد. هیچ انسانی هم قادر به پیشگویی قطعی زنده ماندن یا نماندن بیمار نیست. پس از به هوش امدن مادر به او بگوید که شاید اشتباه کرده باشد و آزمایش ها و نمونه برداری های بیشتر لازم است تا بتوان تشخیص بهتری داد.
     
  17. Hodabhj

    Hodabhj New Member

    در چنين مواقعي نبايد با قطعيت گفت اميدي نيست چون سرطان چيزي است كه در مواردي هم مي تواند به انواع درمان ها جواب مثبت دهد همچنين نبايد الكي هم اميد داد و بايد براي مادر پدر توضيح داد كه فرزند شما در چه موقعيتي است و چه كارهايي مي توان براي آن انجام داد. و همانطور سعي كرد كه با كمك روانشناس با انها احساس همدردي كند.
    در چنين شرايطي هم ابتدا مادر را به هوش آورده و در وضعيتي مناسب براي او به آرامي توضيح ميدهيم و سعي ميكنيم توجيه كنيم كه فرزندش ميتواند خوب شود مخصوصا اگر مادرش روحيه ي خوبي داشته باشد
    ٩٣١٨١٠٤٣٤٨
     
  18. 9318104302

    9318104302 New Member

    زمانی که خود پزشک به تشخیص مطمئن نیست و فقط از معاینه مریض حدس میزند که بیماری x که اتفاقا خطرناک هم هست دارد نباید فرضیات خود را به همان شکل با خانواده بیمار درمیان بگذارد. ابتدا باید توضیح دهد که ممکن است بیماری به آن سادگی که فکر میکنند نباشد و مسئله ی جدی تری باشد.بعد هم ازمایش های ابتدایی برای او نوشته و به مرکز تخصصی ارجاع میدهد.هم چنین اگر بیماری نیاز به رعایت مورد یا پرهیز خاصی دارد با خانواده او در میان بگذارد.
     
  19. 9318104328

    9318104328 New Member

    اولا نباید به هیچ وجه "خبر به این بدی که بدون انجام هیچگونه ازمایشی است و صرفا حدس و گمان ماست" را با نزدیکان بیمار در میان بگذاریم. ابتدا ملزم به درخواست ازمایش هستیم سپس در صورت قطعی شدن بیماری آن را به صورت ملایم برای بستگان بیمار توضیح می‌دهیم. طوری توضیح می‌دهیم که نه خانواده ی مریض را در همان ابتدای بیماری ناامید کنیم و نه امید واهی به آن‌ها بدهیم.

    ثانیا اگر پزشکی با بی احتیاطی این خطا را مرتکب شد و چنین اتفاقی برای مادر مریض رخ داد باید علاوه بر دلداری دادن به فرزند و سعی در مهربان بودن با او سریعا مادر را جهت انجام مراقبت های مربوط به بخش منتقل می‌کنیم.
     
  20. ahmadi

    ahmadi New Member

    پزشک نباید قبل از انجام تمام مراحل تشخیص چنین نظری بدهد و در این مورد باید به مادر رسیدگی شود و زمانی که مادر به هوش آمد حتما باید اشتباه خود را توضیح دهد که هنوز تشخیص قطعی نیست و حتی اگر تشخیص نهایی این باشد،امید به درمان وجود دارد.
    ۹۳۱۸۱۰۴۳۰۴
     
وضعیت موضوع:
موضوع بسته شده است.

به اشتراک بگذارید